ماه آذردرراه و۱۶ آذردرپیش به استقبالش رویم .

 

 

امیرجواهری لنگرودی

Amirjavaheri@yahoo.com

 

روزقدس و 13 آبان هم آمد وگذشت . چشم اندازدیگرمان پاسداشت روخدادهای تاریخی آذرماه ورویداد های آن است ، جاده پُردست اندازتا اینجا هموارشده ومی توان باهمه توان به استقبال آذرماه رفت . تا همین جا وخاصه در 13 آبان حضورمیلیونی مردم درخیابان ها، نه تنها درکلان شهرتهران بلکه تا حدی درشبکه سراسری استان ها وشهرهای چندی ازجمله : اصفهان - شیراز- تبریز- مشهد - کرمانشاه- قزوین- اهواز- کردستان- سیستان خرم اباد- رشت- لاهیجان گرگان زاهدان- ارومیه- بروجرد- ایلام- شوشتر- همدان- بندرعباس آبادان- ودیگرشهرها ... بشکلی توامان دختران وپسران،زنان و مردان، جوان وپیر، دانش آموزودانشجو،استاد ومعلم،پرستاروکارمند، بازاری مخالف نظام وکارگران وتهیدستان ایران با شوقی وافربه میدان آمده ونشان دادند که هنوزشورانقلابی دریکایک به میدان آمده گان زنده است وهرکدام شان نیزازتصمیم خود به برکناری حکومت کودتاچیان منصرف نگشته اند.

این رامی توان ازلبه تیزشعارهایی دریافت که درسیزده آبان میلیون ها تن ازمردمان ایران برزبان ها آورده وهرکدام آنان با همه توان، شعار" مرگ بردیکتاتور" را ازحلقوم خود جاری ساختند. طنین شعار : " ننگ ما ننگ ما / رهبرالدنگ ما " وهمچنین درهم آمیزی شعارهای :" خامنه ايی قاتله / ولايتش باطله " یا " اینکه میگن،عادله/ قاتله، قاتله" و باتیزترکردن شعارخویش برنفی ولایت برزبان می آورند: " تجاوز،جنایت/ مرگ بر ولایت"همه وهمه فشارخود رابقولی متوجه " عمود خیمه نظام" ودستگاه ولایت وشخص خامنه ای نموده و اورا نشانه گیری کردند . هیجکس کوتاه نمی آمد. همه می دانستند چه می خواهند. اگردرسال 57 بعد ازفرارشاه مصمم به پائین کشیدن مجسمه های شاه شدند . درروزسیزده آبان بود که پرده بلند تصویری " رهبر" رابه پاهین کشیده وبه زیرپایشان انداخته ورژه شادمانانه رفتند وکف زدند وهوارکشیدند ودیگربار" مرگ بردیکتاتور" سردادند. این همه راجهانیان نیزازطریق یوتوپ و شبکه های تلویزیونی درسراسرجهان دیدند. دراین روزمردمان ایران با سردادن شعار: " ای رهبرآزاده / خمینی چشم براته" خواهان این شدند که جسم زنده رهبرموجود (خامنه) ای را به رهبرمرده (خمینی) تحویل دهند واورا بسوی گورستان های ایران روانه سازند. علیرغم اعمال سانسورافسارگسیخته، امروزه دیگرمشکلی درانتقال اخباروگزارشات نداریم ومی توانیم به جرأت بگوییم که سانسورحکومتی درهم شکسته شده است. بطوری که علیرغم بستن راه های ارتباطی اینترنتی واعمال انواع شیوه های سانسورگسترده، درعرض چند ساعت بیش ازدهها ودهها فیلم خبری ازتظاهرات روزقدس و 13 آبان 1388 مخابره شد. همین را می توان جزء دستاوردهایِ تا کنونیِ مبارزاتِ مردمی به حساب آورد. امروزدرست درپهنه پیکارسراسری ورودررو با کلیت نظام استبدادی حاکم و جنگ با آن ،به طرف ماه آذرمی رویم.

آذرماه هرسال درایران را،ماه آتش و رودررویی دربرابردیکتاتوری نیزمی گویند.بی شک امسال یاد آوری و قضاوت دربرابروقوع حوادث بی شماری که دراین ماه حادث گردید، برای آزادیخواهان ایرانی مضمونی دیگرمی یابد.ازنظرتاریخی، ژرفای این رخدادها ازآنچنان اهمیتی برخورداراست که روزمره گی حوادث را تا حد زیادی تحت الشعاع خود قرارمی دهد. ازجمله این رخدادها می توان از:

جنبش ملی و دمکراتیک آدربایجان درتبریزطی سال های 25و1324وجایگاه رهبری جعفر پیشه وری دراین جنبش وشکست آن وکشتاربیشمارمردم خطه آذربایجان طی آن سال یادکرد. همچنین جنبش دمکراتیک کردستان به رهبری قاضی محمد درمهاباد که همپای جنبش آذربایجان درخطه کردستان جای ویژه خود را بازی می کند. درهمین رابطه می توان از 26 آذرهرسال ، روز پیشمرگه حزب دمکرات کردستان ایران یاد کرد.ازسال 1332،روز16 آذرهرسال (روزدانشجو) قربانی قساوت دیکتاتوری شاه وهدیه اوبه نیکسون معاون رئیس جمهوری وقت آمریکا ( آیزنهاور) که بعد ازکودتا به ایران آمد تا برآرامش گورستانی کشورمان ایران درسفرش نظاره کند وشاه ایران نیزبا پهن کردن فرش قرمزبه زیرپای نیکسون، ورودش را به دانشگاه تهران، خوش آمد گوید. دانشجویان دانشگاه با شعارمتحدانه ( اتحاد مبارزه پیروزی ) سنگری جسورانه برای دفاع ازمنافع مردمان ایران را به پا داشتند و فرزندان اش همچون : بزرگ نیا- قندچی و رضوی،با خون خود و خواست آزادی وعدالت،در آن سال دانشگاه را به سنگرآزادی وتجلی ایستادگی و مقاومت دربرابردیکتاتوری ها بدل ساختند.

ازاینرو 16آذرهر سال ازآن سال تابه امروزتجلی اراده واحد دانشجویان ترقیخواه درظرفیت جانبداری ازنماینده گان احزاب- سازمان ها- گروها وگرایشات گوناگون با گرامیداشت 16 آذر بمثابه یادمان سنت چپ به اعتراض برمیخیزندتایاد آن جان های ازدست رفته را گرامی بدارند.همینطورهرسال روز(10دسامبر) سالگرد صدوراعلامیه جهانی حقوق بشر،18 دسامبرسالگرد تصویب کنوانسیون رفع کلیه تبعیض علیه زنان،درمجمع عمومی سازمان ملل ،سرانجام وقوع قتل های سیاسی موسوم به قتل های زنجیره ای درآذر1377 که با کشتارفجیح و ضد انسانی پروانه اسکندری و داریوش فروهردرمنزلشان، ربودن مجید شریف نویسنده، مترجم و فعال سیاسی دگراندیش، پس آنگاه محمد مختاری ربوده شد وجسدش را در تاریخ 20 آذردرپزشکی قانونی شناسایی کردند. محمد جعفر پوینده نیزدر تاریخ18 آذربه قصد شرکت درجلسه ی ناشران ازمنزل خارج شده و دیگربازنگشت. جسدش درروز 19 دی دربادامک شهریار توسط اهالی پیدا شد و چند روزبعد توسط خانواده اش درپزشکی قانونی شناسایی شد.

ربودن مختاری وپوینده و قتل آنان با انگیزه ایجاد هراس ودلهره دردلهای یاران آنها وبه تعطیلی کشاندن کانون نویسنده گان ایران شکل گرفت. ربودن پیروزدوانی وقتل دیگران نیز،هریک بمنظورایجاد نوعی رعب ووحشت رژیم ازوجود تک تک آنان وتعمیم هراس ونوعی دلهره دردل دیگرمخالفین خود بوده است.

آنچه را که طی تمامی سال های سیاه حکومت خود کامگان برپهنه جغرافیای ایران می توان نشانه کرد، جدا ازکشتارماه آذر،ترورو کشتار دکترکاظم سامی- احمد میرعلایی ابراهیم زال زاده علی اکبر سعیدی سیرجانی دکترشمس الدین امیرعلایی دکترغفارحسینی دکتراحمد تفضلی کشیش مهدی دباج کشیش هاپیک هوسپیان مهر حمید حاجی زاده و فرزندش کارون سیامک سنجری فاطمه قائم مقامی دکتر معصومه مصدق دکترمحمد تقی زهتابی دکتر جواد سرخوش افشین شعبانیان قهرمان دوی ماراتن در 22 دی 1380 دررامسر به قتل رسید و بیشمارانی چند در کنارسلسله اعدام های گسترده کردستان ترکمن صحرا صیادان انزلی- کشتار دانشگاه- اعدام های سال 60 و اعدام های وسیع سال 1367 وهمچنین ترورهای پرشماردرخارج ازمرزها ،همه وهمه نشانه بروزترس و زبونی نظام ازحضورمادی یکایک این مبارزان، صرفنظرازباورو اعتقادات یکایک آنان بوده است .

درآذرامسال چون سال های پیش فرزندان فروهرها ( پرستو آرش ) همه آزادخواهان درون وبرون کشوررا فراخوانده اند که به یاد آریم که یازده سال پیش چگونه مادروپدرآنها را شبانه ، دزدانه و رندانه سلاخی کردند و دررفتند .علیرغم پیگیری تا به امروزفرزندان فروهرها درکنارخانواده مختاری و پوینده ، وکیل خانواده های این قربانیان(آقای ناصرزرافشان ) باپرونده سازی همین حکومتگران ، یعنی قاتلین فرزندان مردم ایرن ،به 5 سال زندان محکوم گردید و.به زندان هم کشانده شد ، اما هیچ یک ازآمران وعاملان واقعی این سلسله جنایات وعوامل اصلی کشتار به پای میز محاکمه کشانده نشده اند .

درآذرماه امسال در برابرموج بالنده جنبش عمومی ضد استبدادی فراگیرکه تا این لحظه هزینه گزافی را به بهای ازدست دادن فرزندان بیشماری از مردم ایران را با خود داشته است تنها و تنها همین یاد آوری ها، درکناردیگررویدادهای برشمرده درآذرماه خاصه جنبش اعتراضی سراسری دانشجویان در 16 آذر امسال، گرامیداشت 2 آذرجنبش ملی ودمراتیک آذربایجان،هرانسان آزادیخواه ومخالف دیکتاتوری وخفقان وطرفدار برابری ودمکراسی در ایران را به عکس العمل مسئولانه وا می دارد. جا دارد ما نیزپرچم دادخواهی همه فرزندان کشورمان را باسازماندهی اعتراضات واقدامات همه جانبه دربرابرموجودیت کلیت این نظام ضد انسانی دردرون وبرون کشوربرای امر دادخوهی همه جاباختگان راه آزادی و رهایی بی قید وشرط همه زندانیان سیاسی و محکومیت نفی اعدام برافراشته نگه داریم.